Wie zorgt er voor jou?
Zo dichtbij!
Ik ben er voor jou
Wat een verandering
Kom naar buiten
De weg naar het feest
Nieuwe hoop
Week 6
De weg naar het feest
zondag 29 maart
Matteüs 21:1-11
’Hosanna, hosanna’ Kijk daar: Jezus van Nazareth. Hij wordt als koning en bevrijder binnengehaald. Maar wat een bijzondere koning. Niet een strijdbare ridder op een paard, maar een nederige dienaar op een ezel. Het is een herinnering aan de profetie van Zacharia: Zie, uw koning komt tot u, rijdend op een ezel.
’De mensen in Jeruzalem zijn vol hoop. Nú zal het toch gaan gebeuren dat die vervloekte Romeinen worden verjaagd. Maar hun beeld van Zijn koningschap klopt niet.
Waar botst dit verhaal met jouw beeld van Jezus als koning?
maandag 30 maart
Matteüs 21:12-17
Het eerste wat die beloofde Vredevorst doet is… grote schoonmaak in de tempel: van een marktplein en rovershol moet het opnieuw een huis van gebed worden!
En gelijk daarna volgt het genezen van blinden en verlamden. Het is opnieuw vervulling van profetieën (Jesaja 35). De kinderen blijven het loflied herhalen: ’Hosanna!’ Ook precies zoals in de Schriften was aangegeven. Alles bij elkaar zien we hier intense tekenen van hoop en verwachting. Zing mee: Hosanna voor de grote Koning!
Liederen
Groot is de Heer (Opwekking 622)
Met ons lied Heer (Opwekking 685)
dinsdag 31 maart
Johannes 14:1-16
Don’t worry…! Maak je geen zorgen. Houd moed en blijf je hoop op God stellen. Jezus belooft al vóór zijn lijdensweg naar Jeruzalem dat Hij terug zal komen. Al vóór het kruis ziet Hij voorbij de dood. Dat biedt perspectief. De weg naar het Vaderhuis zal Hij hoogstpersoonlijk toegankelijk maken. Sterker nog: Hij ís die Weg! Hij is betrouwbaar en Hij is nu bij de Vader. En Hij komt weer terug. Houd moed! En houdt vol!
Liederen
The Father’s House (Cory Asbury)
U kennen uit en tot U leven (Liedboek 653)
woensdag 1 april
Johannes 13:1-11
Aan de vooravond van zijn diepe lijden viert Jezus met zijn discipelen Pesach. Het jaarlijkse gedenken van de bevrijding van het volk Israël uit de slavernij in Egypte. Wat bijzonder dat Jezus juist op deze avond en in de aanloop naar het feest slavenwerk doet: het wassen van de voeten. Hij diende ons als een knecht. Mag Hij, de Koning van het heelal ook jouw voeten wassen? Of ben je geneigd te reageren als Petrus?
Liederen
Aan Uw tafel (Sela)
donderdag 2 april · Witte Donderdag
Johannes 13:12-17
Op Witte Donderdag kijken we ’s avonds samen The Passion. Van harte welkom om 20.00 uur in Tussen Hemel & Aarde. Neem gerust iets lekkers mee.
Na afloop maakt Jezus duidelijk wat het betekent dat Hij hen de voeten waste. Het is een voorbeeld voor ons allen. ‘Zoals Ik heb gedaan, moeten ook jullie doen.’ Hij wijst ons de weg van dienstbaarheid. Jezus was gekomen om zijn Vader te gehoorzamen en daarin dienst hij ons. Dienen is de weg naar gelukkig zijn!
Hoe kun jij vandaag, net als Jezus, anderen dienen?
vrijdag 3 april · Goede Vrijdag
Johannes 19:16-30
Op Goede Vrijdag is er ’s avonds om 19.30 uur een viering in Speeltuin het Westen (Spaanseweg 44, Rotterdam). Ook vieren we samen de Maaltijd van de Heer.
Toen Jezus wist dat alles was volbracht… boog Hij zijn hoofd en gaf de geest. De weg van gehoorzaamheid leidde voor Jezus tot de dood, waardoor er voor ons juist hoop is, want: ALLES is volbracht!
zaterdag 4 april
Johannes 19:39-42
Jezus werd begraven in een nieuw graf, van Jozef van Arimatéa – een geheime (!) leerling. Samen met Nicodemus – die, ook in het geheim, bij Jezus was geweest (Johannes 3) begraaft hij hem. Hadden zij nog hoop, of was alle hoop op Jezus nu de grond in geboord?
Misschien (her)ken jij ook wel situaties van hopeloosheid? Wat doet dat met jouw geloof?
Liederen
Abide With Me (The Spirituals)
Wegkruis
Als je onderweg bent is het wel handig als er regelmatig wegwijzers zijn. Linksaf naar zus, rechtsaf naar zo, nog zoveel kilometer naar y en als je via x gaat is het iets langer. Of het nu ANWB-borden zijn of een digitale stem, je kunt niet zonder, zeker niet op onbekende wegen.
In katholieke streken kun je speciale wegwijzers tegenkomen: wegkruizen. Ze zijn niet direct bedoeld om de letterlijke weg te wijzen, maar wel de figuurlijke. Ondertussen zijn ze als vanzelf ook letterlijke wegwijzers geworden. Bij dit kruis rechtdoor, bij dat kruis nog zoveel mijl. Loop of fiets je een pelgrimsroute, bijvoorbeeld de Camino naar Santiago de Compostella, dan kom je zeker in Noord-Spanje met grote regelmaat wegkruizen tegen. Goed om er juist dan even bij stil te staan!
Het kruis als wegwijzer … denk daar eens over na.
Week 5
Kom naar buiten
zondag 22 maart
Johannes 11:1-4
Grote zorgen in huis bij Maria en Marta: hun broer Lazarus is niet maar een beetje ziek, maar zeer ernstig! Wat nu?! Ze sturen Jezus een indringende boodschap: ’Heer, uw vriend is ziek. Hij zal toch wel komen om hem beter te maken?
Hun hoop is op Jezus gevestigd. Want: in het verleden behaalde resultaten bieden toch garantie voor de toekomst?
In hoeverre herken jij je in de verwachting die Maria en Martha van Jezus hebben?
Liederen
Vul ons met Uw liefde (Sela)
maandag 23 maart
Johannes 11:5-10
Wat een bijzondere reactie van Jezus! In plaats dat Hij direct met zijn discipelen naar Betanië gaat – Hij is toch een vriend? – blijft Hij een paar dagen rustig op de plaats waar Hij is. ’Deze ziekte loopt niet uit op de dood… ’ Valt het dan wel mee met die ziekte van Lazarus? Maken Maria en Marta zich zorgen om niets? Pas na twee dagen gaat Jezus dan toch op weg, naar Judea, met gevaar voor eigen leven…
Wanneer je God iets vraagt, dan zegt Hij soms ja, soms nee en soms wacht. Welke van deze antwoorden herken je in je eigen leven?
Liederen
Eén woord is genoeg (Sela)
dinsdag 24 maart
Johannes 11:11-16
Lazarus slaapt, zegt Jezus. Letterlijk: hij is ingeslapen! Het is een verzachtende omschrijving van het sterven. Maar de discipelen denken dat Lazarus ‘gewoon’ slaapt, een teken dat hij aan de beterende hand is. En dan wil Jezus hem wakker maken?! Heeft Lazarus zijn slaap niet hard nodig om weer op te knappen? Vreemd allemaal…
En dan zegt Jezus dat Lazarus echt gestorven is. Dus toch?! Hoe dan… was de ziekte dan wél dodelijk?! De discipelen snappen er niks meer van. Wat heeft het voor zin om de levensgevaarlijke tocht naar Judea te ondernemen als Lazarus toch al dood is? ‘Laten we maar met Hem meegaan, ’ verzucht Tomas, ‘dan wacht ons hetzelfde lot… ’’
Liederen
Ik kom bij U (Opwekking 738)
woensdag 25 maart
Johannes 11:17-27
Wat zouden Jezus en de discipelen onderweg naar Betanië allemaal hebben gezegd en gedacht? Bij aankomst blijkt Lazarus al vier dagen geleden begraven was. Grote kans dus dat hij al gestorven was toen de boodschapper hen had bereikt. Nu treffen ze een huis vol van rouw en verdriet. Marta gaat hen tegemoet. Was haar hoop op Jezus tevergeefs geweest? Waarom bleef Hij toch zolang weg… ’Je broer zal weer opstaan uit de dood’ , reageert Jezus. Ja, dat weet ze. Later, op de jongste dag, bij de opstanding van de doden. Maar Jezus zegt: ‘nee, niet dan pas maar nú al! Want Ik ben de Opstanding en het Leven! Geloof je dat? Vertrouw je Mij? Durf je je hoop op Mij te stellen, zelfs voorbij de dood?
Liederen
De mensen die wij missen (Sela)
I will rise (Chris Tomlin)
donderdag 26 maart
Johannes 11:28-35
De geschiedenis herhaalt zich. Ook Maria gaat naar Jezus toe. Ze vlucht weg uit het huis dat vol is met mensen die gekomen waren om hun medeleven te tonen en te troosten. Ze zegt precies hetzelfde als haar zus: als U hier was geweest…
Een verwijt, een klacht aan het adres van Jezus? Maar Jezus laat Zich niet ophouden, Hij wil naar het graf toe. Hij wil laten zien dat hun hoop op Hem niet tevergeefs was.
vrijdag 27 maart
Johannes 11:36-39
Jezus huilde. Een kort vers vol betekenis. Waarom huilde Jezus? De mensen zagen het ook: kijk nou toch, Hij heeft ook verdriet om zijn geliefde vriend. Medelijden, zegt de een, krokodillentranen, meent de ander. Hij had toch makkelijk dit kunnen voorkomen? Als Hij maar eerder was gekomen. Misschien waren het tranen van frustratie, omdat de mensen blijkbaar nog steeds niet doorhadden dat Hij zélfs tot in de dood hoop kon brengen?
Waarom, denk jij, huilde Jezus?
zaterdag 28 maart
Johannes 11:40-44
Als je gelooft, zul je grootse dingen zien: de grootheid van God! De weg van hoop
is een weg van vertrouwen. Jezus dankt vóór de opwekking van Lazarus dat Zijn Vader Hem al heeft verhoord! Ook als wij nu niets zien van Gods grootheid, blijven we hopen op Hem! Bij de opwekking van Lazarus klinkt Jezus’ oproep ‘Kom naar buiten!’
Ook wij worden geroepen op te staan en te gaan. Gods stem reikt verder dan onze hoop.
Liederen
Rise Again (Trinity)
De pelgrimage van iedereen
Aan het einde van de vijftiende eeuw was er een populair toneelstuk met de naam
Den Spyeghel der Salicheyt van Elckerlijc. Centraal staat de pelgrimage van de hoofdpersoon. Elckerlijc betekent letterlijk iedereen, en daarmee maakt het stuk duidelijk dat de inhoud voor ieder mens geldt.
Op een dag krijgt Elckerlijc bezoek van de Dood. Hij brengt hem een boodschap van God: Elckerlijc moet op pelgrimage gaan. Elckerlijc probeert de reis af te kopen, maar dat lukt niet; hij moet zelf op reis gaan, en het zal een tocht worden waarvan hij niet zal terugkeren. Wel mag hij iemand meenemen. Dan wordt het in ieder geval een gezellige onderneming, denkt Elckerlijc. Maar wanneer zijn vrienden horen dat het om een pelgrimage gaat, en dan ook nog zonder terugkeer, bedanken zij beleefd. Elckerlijcs familie reageert net zo.
Dan besluit hij zijn bezit mee te nemen, zodat hij in elk geval comfortabel kan reizen. Bezit (in het verhaal als persoon naar voren gebracht) waarschuwt echter dat het averechts zal werken. “Je moet ook niet zeuren, Elckerlijc…” voegt hij eraan toe. “Jij hebt mij al die tijd gehad. Je hebt me niet eens gedeeld met de armen, en daarvoor moet jij nu de prijs betalen.”
Elckerlijc bedenkt vervolgens dat Deugd het beste gezelschap is. Maar Deugd is door verwaarlozing zwaar ziek geworden en kan niet mee. Ze heeft echter een raad: vraag Kennis, hij weet hoe een christen moet leven. Kennis wil hem vergezellen, maar dan moet Elckerlijc wel eerst biechten, berouw tonen en boete doen. Dat doet hij inderdaad. Deugd knapt er zichtbaar van op en besluit alsnog mee te gaan.
Ook ‘De vijf zintuigen’, ‘Kracht’, ‘Schoonheid’ en ‘Wijsheid’ sluiten zich bij het reisgezelschap aan. Maar wanneer zij de put bereiken, symbool van het levenseinde, blijven zij achter. Alleen Kennis en Deugd begeleiden Elckerlijc verder. Deugd toont God hoe sterk zij is geworden. Zo kan Elckerlijc uiteindelijk vol vertrouwen voor God verschijnen.
Den Spyeghel der Salicheyt van Elckerlijc is een oud toneelstuk, dat zie je wel aan de taal. Maar misschien kan het verhaal ook vandaag de dag dienen als een spiegel voor onze eigen levensreis. Hoe ga jij om met je bezit? En leef je deugdzaam genoeg om Deugd gezond en sterk met je mee te laten gaan?
Week 4
Wat een verandering
zondag 15 maart
Johannes 9:1-7
De meesten van ons hebben geen idee wat het is om blind te zijn. Je kunt niet meer zien wat je vroeger zag. Vormen, kleuren, bewegingen. Je hebt het misschien zelfs kunnen zien. Je leeft volop en toch weet je dat er veel is wat langs je heen gaat. Kun je in je levensonderhoud voorzien? Hoe zit het met het contact met mensen?
De blinde in het verhaal moet bedelen. Mensen lijken hem niet echt te zien; ze praten óver hem. Ze zien hooguit ‘een interessant geval’.
Wat een verandering is het als Jezus hem geneest. Het wordt extra zichtbaar doordat hij eerst modder uit zijn ogen moet gaan spoelen. Dit is waar Jezus op uit is: het werk van God moet in deze man zichtbaar worden. Jezus maakt zichtbaar wat God is: Licht voor de wereld. Wat een verrijking van zijn leven!Mag dit Licht van de wereld ook jouw leven binnenkomen?
maandag 16 maart
Johannes 9:8-17
De blinde man heeft een enorme verrijking van zijn leven ervaren. Zó heeft hij nog niet eerder geleefd. En zijn blik wordt nog verder verbreed. Er is een man die zijn ogen kon openen. Sommigen zien hem als een zondig mens. Maar iemand die zo’n wonder doet moet toch wel van God komen? De genezen blinde trekt zijn conclusie: dat moet wel een profeet zijn.
Welk perspectief dit brengt overziet hij nog niet. Maar het is hoopvol.
Liederen
Ik zal er zijn (Sela)
dinsdag 17 maart
Johannes 9:18-23
Wat een rare vage antwoorden van die ouders. Ze waren er heel zeker van dat hun blinde zoon genezen was. Natuurlijk wisten ze wie het gedaan had. Maar ze durven er niet voor uit te komen. Zijn hun ogen geopend voor de hoop die Jezus biedt? In ieder geval spreken ze dat niet uit. Ze durven niet.
Er is moed voor nodig om uit te komen voor je geloof in Jezus. Ook vandaag. Ben je bang buitengesloten te worden? Helpt het als je verder kijkt dan de mensen en de dingen die nu belangrijk zijn?
Misschien kun je bidden om een mogelijkheid om vandaag vrijmoedig je geloof te delen met iemand.
Liederen
Onze schuilplaats is God (Opwekking 847)
In de nacht van ons bestaan (Sela)
woensdag 18 maart
Johannes 9:24-34
Na de genezing van de blindgeborene is er nóg een gesprekje over Jezus. Dit wel het felste. Tegen alle feiten in houden de joodse leiders vast aan hun afwijzing van Jezus. Je proeft een krampachtigheid: angst om ingenomen standpunten te verlaten. Typisch voor de joodse leiders? Is het niet van alle tijden? Krampachtig vasthouden aan standpunten, traditioneel, modern of wat dan ook. Stevige standpunten voelen veilig. Herken je dat?
In het gesprek waar we nu naar geluisterd hebben, gebeurt er nog meer. De haat tegen Jezus gaat steeds dieper. Uiteindelijk zal dat tot een kookpunt leidden met het kruis op Golgota als gevolg. Maar weet je, juist dat kruis houdt ons een spiegel voor. Juist bij dat kruis kun je álle veilige standpunten, alle zelfhandhaving en alle krampachtigheid loslaten. Daar kunnen je ogen opengaan!
Liederen
Gebed om vrijheid (Sela)
Op U, mijn Heiland, blijf ik hopen (Liedboek 442)
donderdag 19 maart
Johannes 9:35-41
Wat een verandering! Pas nu is het wonder compleet. De man die blind was kan zien én hij ziet zijn genezer nu als de Zoon van God. Geloven is het diepste zien.
Geloven is een wonder van God: je zag Hem niet totdat Hij je ziende maakte. Maar het kan ook anders: je ziet Hem, weet veel van Hem en toch ben je blind, je vertrouwt je niet aan Hem toe.
Zien blijft een wonder.
Zie jij het?
Liederen
Amazing Grace (Trinity)
vrijdag 20 maart
Johannes 10:1-10
Jezus gaat nog even door op het wonder van geloven. Hoe werkt het? Luisteren naar de stem van de goede Herder, die stem gaan herkennen. Je merkt dat die anders is dan alle andere wat je hoort. Van alle kanten komen geluiden op je af, offline en online. Maar Jezus, de goede Herder, heeft een stem die anders is. Je hoort en voelt het. Hij is niet gekomen om te roven, maar om te geven: het leven in al zijn volheid. Wat een verandering!
Sta er vanavond eens bij stil: waar heb ik vandaag Zijn stem gehoord?
Liederen
Omemma (Chandler Moore)
zaterdag 21 maart
Johannes 10:11-21
De gebeurtenissen waarover we deze week lazen, vonden plaats rond het Loofhuttenfeest. Jezus sprak over verandering en Hij liet het ook zien. Een blindgeborene kreeg het licht in zijn ogen en het geloof in zijn hart. Echte verandering kán. Het kan door de verandering bij Jezus zelf; daarover gaan zijn laatste woorden op het feest: ‘Ik geef mijn leven’. De kracht van die woorden gaan we de komende weken ontdekken.
Liederen
Mijn Herder (Sela)
Cruz de Ferro
Een kleine 250 kilometer voor het einddoel Santiago de Compostella passeren pelgrims het Cruz de Ferro (ijzeren kruis). Het kruis staat bovenop een lange houten paal op het hoogste punt van de Camino Frances (1505 m).
Aan de voet van dit kruis ligt een enorme berg losse stenen. Het is een berg die iedere dag nog groeit. Wandelaars die onderweg zijn naar Santiago de Compostella laten hier een steen achter. Soms een steen die ze van huis meenamen, soms een steen die ze onderweg hebben opgepakt. Soms met iets erop geschreven, soms ook niet. Maar altijd een steen die symbool staat voor iets wat je meedraagt, een zware last die je tijdens deze pelgrimage achter wilt laten, dankbaarheid misschien.
Het is een eeuwenoud gebruik. Sta je bij deze berg, bij dit kruis, dan zie je, zelfs als je er in je eentje staat, mensen met hun geschiedenis, hun sores, mensen van nu, mensen van lang geleden. Jij bent de enige niet. Je ontdekt dat onderweg zijn niet alleen betekent dat je het broodnodige voor onderweg bij je hebt, maar dat je ook van alles meedraagt wat je eigenlijk wilt achterlaten, waar je mee in het reine hoopt te komen.
Stel je voor dat jij daar staat: welke steen leg jij daar neer? Komt er ook iets op te staan?
Week 3
Ik ben er voor jou!
zondag 8 maart
Johannes 4:1-15
Zonder water geen leven. Als water een onzekere factor is, besef je dat heel goed. Als je elke dag met je kruik naar een bron moet is dat heel wat anders dan wanneer het gewoon uit de kraan komt. We lezen over de bron van Jakob, waarin de Schepper zelf het water laat opborrelen. Maar vandaag is er rond dat water meer aan de hand. Er zit een dorstige reiziger bij de bron, een joodse man. Hij
vraagt om water.
Vreemd: het is niks voor joden om dat aan een Samaritaanse te vragen. Er komt
een gesprek op gang en de man begint over levend water. Water dat ál je dorst
lest, alles waar je in het leven mee worstelt. Het is water dat hoop geeft, eeuwig
leven. En deze man heeft er alles mee te maken. Wie is Hij?
Liederen
Vreugde van mijn hart (Sela)
maandag 9 maart
Johannes 4:16-26
Jezus heeft al verrassend veel over zichzelf gezegd. Hij heeft het gehad over ‘water dat eeuwig leven geeft’. Maar als de vrouw uit Samaria merkt dat Hij weet wie zij is, dat hij haar hele levensverhaal kent, dan beseft ze pas wie Hij is: ze herkent Hem als haar Messias. Goddelijk groot. Met mensen bewogen. Gekomen om haar diepste dorst te stillen. Mag Hij dat ook voor jou doen?
dinsdag 10 maart
Johannes 4:27-42
Jezus ging de grenzen van het Joodse volk over, niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk. Het begon voorzichtig, met een gesprekje bij een waterput. Het ging al gauw de diepte in, Jezus bleek iemand die alles van de Samaritaanse wist.
Gaandeweg ontdek je als lezer, samen met de vrouw, wie Jezus is: van een reiziger die dorst heeft naar iemand die je ‘Heer’ noemt. Vervolgens: iemand die meer is dan Jakob. Een profeet, ja: de Messias. En uiteindelijk wordt Hij de Redder van de wereld genoemd (vers 42). De dorst-lesser die Hij voor de Samaritaanse was, wil Hij voor heel de wereld zijn. En wat is dan de oogst?
Volgens Jezus zijn de velden rijp om te oogsten. Bid vandaag voor werkers om die oogst binnen te halen.
Liederen
Mighty to save (Hillsong)
Iedereen zoekt U (Liedboek 837)
woensdag 11 maart (Biddag)
Exodus 32:1-8
Op Biddag is er ’s avonds om 19.30 uur een viering in Tussen Hemel & Aarde. Van harte welkom om samen te bidden en je verwachtingen en verlangens bij God te brengen.
Het is inmiddels ruim een jaar ná de gebeurtenissen bij de bron van Jakob. Het is
bijna Pesach. Jezus geeft zijn luisteraars te eten. Het kan niet anders of veel mensen merken op hoeveel deze Man die brood uitdeelt, lijkt op de God die manna gaf in de woestijn. Net als in Samaria wordt Hij als profeet gezien. Ze willen Hem zelfs koning maken.
De God die manna gaf in de woestijn is mens geworden en deelt brood uit aan duizenden. Hij ziet de nood van mensen en Hij is er voor hen. Met die liefdevolle én machtige God mogen we hoopvol de weg gaan van zaaien, planten en oogsten, van al ons dagelijks werk.
Liederen
Vijf broden en twee vissen (Elly & Rikkert)
Longing for light (Liedboek 1005)
donderdag 12 maart
Johannes 6:22-35 (eventueel ook 48-54)
We horen wonderlijke dingen. Over water dat je dorst voor altijd lest. Over brood dat leven geeft en zorgt dat je nooit meer honger hebt. Maar vandaag wordt het nog vreemder: Jezus is zélf het brood dat leven geeft. Hém moet je eten en drinken, helemaal in je opnemen. De mensen die het Jezus horen zeggen weten niet wat ze er mee aan moeten. En jij?
Liederen
The Well (Casting Crowns)
vrijdag 13 maart
Johannes 7:1-2, 37-44
Weer is het feest. En weer komt Jezus terug op de beelden van brood en water die leven geven. Deze keer wijst Hij op het water. Wie het water drinkt dat Hij geeft krijgt niet alleen zelf een leven zonder dorst, maar gaat het ook uitdelen. En wéér horen we er iets meer over hoe Jezus dit geeft: Hij geeft zijn Geest aan wie gelooft.
De Heilige Geest werkt met zoveel goddelijke kracht in je, dat je gaat uitdelen wat je zelf gekregen hebt. Vraag je vandaag eens af, met wie kan ik deze dag iets delen?
Liederen
Where The Spirit Of The Lord Is (Hillsong)
Kom Heilige Geest (Sela)
zaterdag 14 maart
Johannes 7:53 - 8:11
Ook in dit verhaal komt Jezus met een vrouw in gesprek. Ze is op overspel betrapt. (Vreemd dat de schriftgeleerden alleen de vrouw brengen die op
overspel betrapt is. Er moet toch echt ook een man bij zijn geweest …).
We ontdekken hier dezelfde Jezus als eerder deze week bij de bron in Samaria. ‘Ik veroordeel u ook niet.’ In de teksten van deze week ontdekten we hoe Jezus geeft: water, brood, leven. Hij geeft zichzelf. Hij is niet een rebel die alles goedpraat, maar de Messias die zichzelf geeft om het oordeel op zich te nemen. Hij is er voor deze vrouw, voor allen die sindsdien deze geschiedenis te horen
krijgen. Dus ook voor ons, voor jou.
In hoeverre past deze uitspraak van Jezus bij jouw beeld van God?
Liederen
Ik zal er zijn (Sela)
Week 2
Zo dichtbij!
zondag 1 maart
Matteüs 17:1-9
Bergen zijn in de Bijbel vaak een plaats waar God dichtbij komt, zoals op de Karmel en de Sinaï. Het is heel bijzonder dat Mozes en Elia op deze bergen Gods nabijheid mochten ervaren. Hij kwam daar heel dichtbij. In Matteüs 17 gaan Jezus, Petrus, Johannes en Jacobus een hoge berg op. Ook daar wordt de Goddelijke nabijheid zichtbaar en tastbaar: Jezus straalt in heerlijkheid. En, heel bijzonder, Mozes en Elia zijn gewoon met de verheerlijkte Jezus in gesprek.
Intiem, als vrienden die Hem moed inspreken. Als de leerlingen bang worden door Gods stem komt Jezus naar hen toe. Hij raakt ze aan en zegt: ‘Wees niet bang.’ De aanraking en de woorden zeggen samen: Ik ben erbij, en ook op momenten als deze zal ik er zijn. Verlies die hoop niet uit het oog! Ook niet als je door gebeurtenissen wordt overweldigd.
maandag 2 maart
Exodus 19:1-6
Het volk komt aan bij een berg. Het is de berg waar ze Gods heiligheid en volmaakte bedoeling met het leven mogen ontdekken. Ze mogen een heilig volk zijn. Maar dat kan alleen als God heel dichtbij komt. God gebruikt hier een bijzonder beeld: de adelaarsvleugels. Hij droeg het volk op die machtige vleugels Egypte uit. Hij bracht het hier, bij Hem. Het beeld dat hier wordt opgeroepen staat voor nabije Vaderlijke zorg, voor gedragen worden, voor veiligheid, voor Gods beschermende aanwezigheid. Wat doet dit beeld met ons, met jou?
Liederen
Psalm 91 (Sons of Korah)
Als ik naar de bergen kijk (Sela)
dinsdag 3 maart
Exodus 19:16-25
Weer die berg. Maar nu indrukwekkend, verpletterend en dreigend zelfs. God is dichtbij, maar tegelijk is de afstand groot: Hij de Heilige. Niemand kan zomaar bij Hem komen, zelfs de priester niet, anders barst Zijn toorn los.
Juist in deze heiligheid is God opvallend dichtbij. Iedereen voelt en ziet de rook en het vuur, zo tastbaar, zo zichtbaar, zo aanwezig. Maar het laat tegelijk zien dat God niet zomaar Iemand is, iemand die je terloops aandacht geeft. Hij is de Enige, de Heilige, en Hij wil je volledige leven beheersen.
woensdag 4 maart
Exodus 32:1-8
Wij zetten God graag naar onze hand. We creëren beelden van God die we liefhebben, waar we gelukkig mee zijn omdat ze voldoen aan onze verwachtingen. Zo zoeken wij vaak een God van dichtbij, op onze voorwaarden, en we beseffen niet dat we daarmee de enige en ware God juist op afstand zetten. Onze beelden doen geen recht aan Hem. En gelukkig maar, want God is altijd groter dan elk beeld dat we van Hem kunnen bedenken. Alleen zo kan Hij er in alle omstandigheden voor ons zijn! Sta je daar wel eens bij stil?
donderdag 5 maart
Exodus 33:1-11
Er blijft spanning zitten tussen de manier waarop God met het volk wil omgaan en de manier waarop het volk dit beantwoordt. Trekt God zich nu terug? Laat hij het volk aan z’n lot over? Er wordt ook iets anders zichtbaar: Mozes blijft naar God toegaan. En als hij dat doet, wil God zichtbaar dichtbij zijn, de wolkkolom daalt neer. God spreekt persoonlijk met Mozes, hoe indrukwekkend! En het volk? Zij worden aangetrokken door wat er gebeurt, ze buigen zich opnieuw neer.’
Liederen
Een machtig Maker (Hemelhoog 424)
Draw me close to You (Michael W. Smith)
Abba Vader, U alleen (Liedboek 886)
vrijdag 6 maart
Numeri 10:33 – 11:9
Het volk vertrekt bij de berg vandaan. Daar hadden ze de heiligheid van God gezien en mochten ze ontdekken hoe God tastbaar aanwezig wil zijn in hun bestaan. Hij was zichtbaar aanwezig: de wolk van de Heer hing boven hen, de ark van het verbond ging voor hen uit. Je zou zeggen, nu kan het toch niet meer misgaan?
Toch is er opnieuw geklaag en gedoe. Zelfs de zegen van het dagelijks brood wordt niet meer gezien. Wat God ook doet, binnen enkele verzen is er weer gemopper en gezeur. Hoe kan dat toch, als God zo zichtbaar aanwezig is?
Liederen
Psalm 68
Psalm 51 (Sons of Korah)
zaterdag 7 maart
Numeri 20:1-13
Wat heeft Mozes het lang volgehouden met het volk. Telkens opnieuw moest hij de vuurtjes blussen. En de mensen bleven maar doorgaan met klagen. Telkens klinken dezelfde verwijten.
Wat doet dat met Mozes? ‘Zullen wij, Aäron en ik, water uit de rots laten stromen, stelletje opstandigen, zegt hij en hij slaat op de rots. Eerder had hij dat inderdaad mogen doen, maar nu gaat hij te ver. ‘Spreek tot de rots’, had God gezegd, niet ‘sla op de rots’. De houding van de mensen is nu zelfs Mozes te veel geworden (wij zouden het waarschijnlijk al veel eerder hebben opgegeven). Is er nog hoop over, als zelfs Mozes faalt? Is God wel dichtbij?
Ja! Maar op zijn manier. In het laatste vers lezen we het: God toonde hun zijn heiligheid. (Lees nog even terug wat er eerder deze week staat, bij dinsdag.)
Sta even stil
De Belgische kunstenaar Karl Philips maakte een rugzak van afval dat hij vond tijdens een pelgrimage langs de snelweg. De aanleiding voor dit werk was een radiobericht waarin de vluchtelingencrisis in 2015 werd aangekondigd: “Voetgangers gesignaleerd op de vluchtstrook van de snelweg.” Philips besloot zelf over de vluchtstrook te gaan wandelen en afval op te rapen. Van het gevonden spul maakte hij een kunstwerk: een rugzak.
Zijn werk raakt aan wat wij allemaal weggooien. Misschien confronteert het ons ook met de mensen die wij als afval beschouwen, mensen die wij spreekwoordelijk wegwerpen. Hoe gaan wij om met de aarde? Hoe gaan wij om met onze medemens?
Hoe zijn wij zelf onderweg?
Rijden wij verder op de snelweg
van het leven met 100 km per
uur, zonder te kijken?
Sta even stil. Kijk. Luister.
Waar ben jij tot nu toe te snel aan voorbijgereden?
Week 1
Wie zorgt er voor jou?
zondag 22 februari
Matteüs 4:1-11
Ook Jezus wordt de woestijn ingevoerd. Waar het volk 40 jaar in de woestijn zal blijven, is Hij daar 40 dagen en nachten. Hij vast. Op zijn zwakste moment komt de duivel naar Hem toe en verleidt Hem. Het lijkt alsof Jezus er nu helemaal alleen voor staat, Hij moet zelf het hoofd bieden aan deze verleidingen. En dan, als de duivel hem uiteindelijk met rust laat, zijn daar engelen. Ze zijn gekomen om hem te dienen, te verzorgen. Jezus moest de verleiding alleen doorstaan, maar daarna is er liefdevolle zorg. En dankzij Hem is er nu altijd zorg voor ons. Door wie laat jij je dragen op de weg door het leven? Door hem die je van God afleidt, of door Jezus zelf en de mensen die Hij je onderweg geeft? Wie laat jij voor jou zorgen?
Liederen
Een mens te zijn op aarde (LB 538)
Onze Vader (Hemelhoog 545)
Bid met mij (Sela)
maandag 23 februari
Exodus 15:22-27
De belangrijkste voorwaarde om in de woestijn te overleven is water. Water geeft leven. Drie dagen zijn ze op zoek, maar als ze dan eindelijk water vinden is het niet te drinken, zo bitter. De moed zakt hen in de schoenen.
Het is een verzoeking in de woestijn. Wie laat je voor je zorgen? Aan mooie woorden heb je nu heel concreet niets, je wil zoet, levend water. Mozes roept de HEER aan, en God brengt uitkomst. Hij laat weten: vertrouw op Mij, want Ik zorg voor jou. Leef in verbondenheid met Mij en je krijgt levend water voor lichaam en ziel. Vraag: wanneer ben jij het meest vatbaar voor verzoeking?
Liederen
Psalm 42
Als een hert dat verlangt naar water (Hemelhoog 16)
Met open armen (Hemelhoog 707)
dinsdag 24 februari
Exodus 16:1-7
Als je over vroeger spreekt herinner je je vaak vooral de mooie dingen. Vroeger was alles beter. Maar het romantische beeld van vroeger, toen iedereen hetzelfde dacht, toen de vleespotten gevuld waren en er volop brood was, is meestal een eenzijdig beeld. Wat maakt eigenlijk dat het volk hier zijn vertrouwen verliest, dat het het verleden idealiseert? Dat God het volk moest redden uit het bittere slavenbestaan lijkt vergeten. Vertrouw je er eigenlijk wel op dat God áltijd voor je zorgt, ook als je je in een woestijn bevindt, als er een dreigend gebrek aan water is.
Liederen
Psalm 90 (Shane & Shane)
woensdag 25 februari
Exodus 16:11-20
God geeft een les in vertrouwen in het onderweg zijn. Geloof je dat Hij elke dag voor je zorgt? God belooft dagelijks brood, alles wat je voor lichaam en ziel nodig hebt. En Hij kan stenen in de woestijn in brood veranderen. Maar vertrouw je op Hem dat wat vandaag gegeven is ook morgen zal komen? God maakt het volk afhankelijk van Hem, een les in vertrouwen om elke dag opnieuw onderweg hoop te hebben dat er de volgende morgen opnieuw manna zal liggen. Maak je niet druk om de dag van morgen. Zou jij in zo’n dagelijkse afhankelijkheid kunnen leven?
Liederen
Psalm 20
donderdag 26 februari
Exodus 17:1-7
Wat is het goed voor te stellen dat je wanhopig wordt als de basisvoorzieningen niet op orde zijn, als je geen water te drinken hebt. Als je helemaal op jezelf teruggeworpen wordt en je je afvraagt: Waar is God nu? Waar is Zijn trouwe Vaderhand? Waar is Hij in mijn ellende? In de woestijnperiodes in ons leven kan deze vraag intens spelen. Je verlangt naar een teken, een bevestiging. Hier laat God zich op de proef stellen. Én Hij laat blijken dat Hij aanwezig is; Mozes mag het uiteindelijk zichtbaar maken.
Hoe ging/ga jij om met zulke woestijnperiodes in je leven?
vrijdag 27 februari
Exodus 17:8-16
Het volk wordt aangevallen en het moet zich verdedigen. Mozes houdt de staf van God omhoog. Je zou het een actieve gebedshouding kunnen noemen. Zolang die houding er is, zijn de Israëlieten de sterkere partij. Maar dit lukt Mozes niet alleen, ; dit moet samen. alleen dan kunnen ze volhouden. God geeft ons aan elkaar om er voor elkaar te zijn en voor elkaar te zorgen. Wie was jou tot (gebeds)steun in moeilijke tijden? Wie kan jij tot (gebeds)steun zijn?
Liederen
U maakt ons één (Hemelhoog 402)
zaterdag 28 februari
Exodus 18:1-12
De schoonvader van Mozes komt langs. Samen met hem kijkt Mozes terug op de woestijnperiode. Hij vertelt over de moeilijkheden die ze hebben ondervonden, hij vertelt hoe God voor hen bleef zorgen, juist in de moeilijke momenten. Mozes mag getuigen dat God erbij was toen ze zo op zichzelf leken te zijn aangewezen. Telkens opnieuw werd er voor hen gezorgd. Jetro verheugt zich. Hij raakt, door het getuigenis van Gods zorgende aanwezigheid in de moeilijke omstandigheden, onder de indruk van Gods grootheid. Met wie deel jij wat God op jouw levensweg heeft gedaan?
Liederen
O grote God die liefde zijt (Liedboek 838)
Heer mijn God
Ik weet niet waar ik heen ga.
Ik ken de weg niet die voor me ligt.
Ik kan niet met zekerheid zeggen waar hij zal eindigen.
Ook ken ik mezelf niet echt,
en als ik denk dat ik Uw wil volg,
dan betekent dit nog niet
dat ik dat ook werkelijk doe.
Maar ik geloof dat het verlangen om U te behagen U in feite ook behaagt.
En ik hoop in dat verlangen te leven bij alles wat ik doe.
Ik hoop nooit iets te doen zonder dat verlangen. Als ik dit doe dan weet ik
dat U mij zult leiden langs het rechte pad,
hoewel ik er misschien niets van begrijp.
Daarom zal ik altijd op U vertrouwen,
ook al lijk ik verloren en in de schaduw van de dood.
Ik zal niet bang zijn
want U bent steeds bij mij,
en U zult mij nooit aan mijn lot overlaten
om mijn gevaren alleen te doorstaan.
Thomas Merton